Thursday, March 21, 2013

മങ്ങിപ്പോയ വഴികൾക്ക് വേണ്ടി എഴുതുന്നത് .....

                          പലപ്പോഴും സ്വന്തം നിരുത്തരവാദിത്ത്വങ്ങളുടെ അല്പം ഭീകരമായിപ്പോകാറുള്ള അനന്തരഫലങ്ങൾ     
ഞാനങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് അനുഭവിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ സങ്കടം തോന്നിയോ , സഹതപിച്ചോ  ചില കൂട്ടുകാർ എന്നെ കണക്കിന് ചീത്ത പറയാറുണ്ട് . ഒരു പ്രശ്നത്തിൽ ഒരാളെ കൈയൊഴിയാനുള്ള ഏറ്റവും എളുപ്പമാർഗ്ഗം അയാളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് കടന്നു പോകലാണ് എന്ന് അങ്ങനെയുള്ള ഒരവസരത്തിൽ അവരുടെയടുത്ത്‌ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മ വരുന്നു . ( പാവം , അന്നേരത്തെ അവളുടെ മുഖവും.)

             ഇന്നെനിക്കിവിടെ എന്തെങ്കിലും എഴുതണമെന്ന് ആഗ്രഹം തോന്നുന്നു . ഇടയ്ക്ക് തോന്നാറുണ്ട് . പക്ഷെ , ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് വെറുപ്പോടെ എഴുതിയ ഒരു പോസ്റ്റിൽ നിന്നിങ്ങോട്ട് ഒന്നും ചിന്തിക്കാനോ , എഴുതാനോ പറ്റിയിട്ടില്ല എന്നതാണ് കാര്യം . എന്നിലെ സമാധാനത്തിന്റെ ഒരംശം ഞാനറിയാതെ അതിന് കൊണ്ട് പോകാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നതിന് എന്തോ ഒരു പ്രസക്തിയുണ്ടെന്ന് എനിയ്ക്ക്  വെറുതെ തോന്നുന്നു . 

         നിസ്സാരമോ , ഗൗരവമോ ആകട്ടെ ,,ചില കാര്യങ്ങൾ ,ചില points നമ്മളെ കാലത്തിൽ ബന്ധനസ്ഥരാക്കി നിർത്തും . യാത്ര തുടരണമെങ്കിൽ ,തിരിച്ച് ആ point വരെ പോയേ പറ്റുള്ളൂവെന്നും , എത്ര ഒഴിഞ്ഞുമാറി സഞ്ചരിക്കാൻ  ശ്രമിച്ചാലും മുന്നോട്ടുള്ള വഴികൾ തെളിയണമെങ്കിൽ അത് നിർബന്ധമാകുമെന്നും ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ഞാനറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌ . 

ചില ക്ഷമാപണങ്ങൾക്ക് , ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾക്ക് , പൂരിപ്പിക്കലുകൾക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് ചെയ്യാനുണ്ടാകുന്നത് ഈയൊരു context ലാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു . 

          ഞാൻ ചെയ്തത് അതായിരുന്നു ,,പഴി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കടന്നു പോകൽ . 

          എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനുണ്ടാകും നമുക്ക് ,, എന്തോ ചെയ്യാനുണ്ടാകും . ഒരു പ്രാർഥനയായെങ്കിലും .  എത്ര നിസ്സാരമാണെങ്കിലും അതിനീ കുറ്റം പറച്ചിലുകളേക്കാൾ മഹത്വമുണ്ടായിരിക്കും . 


           ഭൂഖണ്ഡമെന്നും രാജ്യമെന്നും സംസ്ഥാനമെന്നുമൊക്കെ നമ്മളായുണ്ടാക്കിയെടുത്ത അതിർത്തികൾക്കപ്പുറത്ത്  മനുഷ്യർ എന്ന സത്യമുണ്ട് ,. ചില മനസ്സുകളുടെ സാധാരണത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസാധാരണത്വങ്ങളിൽ ഞാൻ അത്ഭുതം കണ്ടിട്ടുണ്ട് . എല്ലാത്തിനിടയിലും അവിടങ്ങളിൽ ഇനിയും നമ്മുടെ  പ്രതീക്ഷകളുണ്ട് . 
                          

                       ************************

         
                         ആദ്യമായി കടല്‍  കണ്ടത്  ഓര്‍മ്മിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍ . അന്നത്തെ അന്ധാളിപ്പില്‍ താളം തെറ്റിപ്പോയിരുന്നിരിക്കാവുന്ന  ആ ഒരു ഹൃദയമിടിപ്പിനെ .  ആദ്യമായ്  കടൽ  കാണിച്ചു തന്ന വ്യക്തിയോടൊപ്പം ചിപ്പി വെട്ടിക്കളിച്ച് കൊണ്ട് കടല്‍ത്തീരത്തിരിക്കവേ , കാതിലിരമ്പിയ കടലാണ് പക്ഷേ എന്റെ ആദ്യ ഓര്‍മ്മകളില്‍ . 

   അനേകവർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും  ഓര്‍മ്മകളിലുള്ളത് അവരെനിയ്ക്ക് തന്ന സ്നേഹമാണ് ... കടല്‍ ...

     അതിന്റെ അഗാധതയാണ് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് .. 

      ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഇടം മനുഷ്യന്റെ മനസ്സാണെന്ന് പാടിയത് ഏതു കവിയായിരുന്നു !!!

   

   

        
            

          

Saturday, January 12, 2013

വെറുക്കുന്നു ഞാന്‍

ഇന്ത്യയെ വെറുക്കുന്നു ,, ഇപ്പോഴെങ്കിലും ..

 ഇനിയൊരിക്കലും എന്‍റെ നാട് ആനയാണ് , ചേനയാണ് ,, ഇവിടം വിട്ട് മറ്റൊരിടത്തും ജീവിക്കുന്നതിഷ്ടമല്ല എന്ന് ഞാന്‍ പറയില്ല .

ജനഗണമന കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആത്മാര്‍ഥമായി ഒരിക്കലും ഇനി ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റു നില്‍ക്കില്ല .

'ഭീകരമായ അരക്ഷിതാവസ്ഥയില്‍ നിമിഷം തോറും ഉരുകി ജീവിക്കുന്ന രാജ്യക്കാരില്ലേ ,, അവരെയപേക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെല്ലാം കുറവുകളുണ്ടെങ്കിലും സ്വര്‍ഗമാണ് ഇന്ത്യ ..'അറിയാതെ പോലും നിന്നെ ഞാനിനി അങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കില്ല .

സ്ത്രീയുടെ മാനത്തിന് പുല്ലുവില പോലും കല്‌പ്പിക്കില്ല എന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും ധിക്കാരത്തില്‍ വിളിച്ചു പറയുന്ന നിന്നെയോര്‍ത്ത് എന്തിനു വേണ്ടിയിനി അഭിമാനം കൊള്ളണം ? ഇതളവുകോലാണ് ,, മറ്റേതൊരു കാര്യവും അളക്കാനുള്ള ....

"സ്നേഹിക്കയില്ല ഞാന്‍ നോവുമാത്മാവിനെ -
സ്നേഹിച്ചിടാത്തൊരു തത്വശാസ്ത്രത്തെയും ..."

വിശ്വാസമേറുന്നു ,, മുകളിലുള്ളവനോട് ,, അവനൊരുക്കി വെച്ച JUDGEMENT ദിവസത്തോട് ...

Friday, December 7, 2012

പുനരര്‍ത്ഥങ്ങള്‍

അറിയാതെ അറിഞ്ഞു പോയ അറിവുകള്‍ക്ക് മുകളില്‍
കാലത്തിന്‍റെ തിരുത്തിയെഴുത്ത്

സ്നേഹത്തിന് , വിശ്വാസത്തിന്
പുനരര്‍ത്ഥങ്ങളുടെ ബാലപാഠങ്ങള്‍  വിരചിച്ചു  തന്ന്
കാലമെന്നെ വാര്‍ദ്ധക്യത്തിലേക്ക് തള്ളി വിടുന്നു

ഏതു പുഞ്ചിരികള്‍ക്ക് പിറകിലും
പൊരുളുകള്‍ തേടാന്‍

തൊട്ടറിഞ്ഞിരുന്ന വാക്കുകളില്‍ പോലും
അര്‍ത്ഥവ്യത്യാസങ്ങള്‍ തിരയാന്‍

ആത്മാവിനെപ്പോലെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതില്‍ പോലും
ജാഗ്രത പുലര്‍ത്താന്‍

കാലമേ !! എന്തിനെന്നെ  പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു !!!

എന്നെ നീ ഉണര്‍ത്തുന്നത്
ഭംഗിയുള്ള ഒരു സ്വപ്നത്തില്‍ നിന്നാണ്


 യൗവനം തിരികെ ലഭിക്കാനായ് നീ 
എനിയ്ക്കെന്‍റെ അജ്ഞതകള്‍ തിരിച്ചു  നല്‍കുക


Thursday, November 29, 2012

വെറുതെ ...

               പലപ്പോഴും ഉള്ളിലെ ഒരായിരം ചിന്തകള്‍ തിരിച്ചറിയാനും വിവേചിച്ചറിയാനും ഒരു പേനയുടെ മഷിയുരുളണം . ഉള്ളിലാരോ എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നു .   ഹൃദയങ്ങളുമായുള്ള മാര്‍കേസിന്‍റെ സംവാദത്തില്‍ അസൂയ അല്ല കൊതി പൂണ്ട ഒരു പെണ്‍കുട്ടി അകത്തു കിടന്നു പിടയ്ക്കുന്നു . പ്രണയത്തെ ആഗ്രഹിക്കാന്‍ പോലും അറിവില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടി യാഥാര്‍ത്യങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ ചോദ്യച്ചിഹ്നങ്ങളുമായിരിക്കുന്നു .

       ചെവിയില്‍ തീവണ്ടി കുതിച്ചു പായുന്ന ശബ്ദം. അന്ധകാരത്തെ , നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് ..
      അങ്ങ് ദൂരെ കാണാം ,,ഇടയില്‍ ഒരു കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്‍റില്‍ മാത്രം ഇളം വെളിച്ചമുണ്ട് .

        സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ .. സ്വപ്നങ്ങളാണ് . ഇരുട്ടില്‍ തണുത്ത കാറ്റില്‍ പറന്നിളകുന്ന മുടിയിഴകളും ഒഴുകുന്ന ഈ പേനയും അകലേക്ക്‌ നട്ട കണ്ണുകളും എഴുതുന്നത്‌ സ്വപ്നങ്ങളാണ് ..

    ഈ കോറിഡോറിന്‍റെ കമ്പിയഴികളിലൂടെ ഒരു ജയിലിലൂടെന്ന വണ്ണം ആകാശത്തെ ഞാന്‍ കാണുന്നു .ആ വിശാലതയിലേക്ക്‌ നോക്കുമ്പോള്‍ കൂടെയുണ്ടെന്ന ഒരു  തോന്നല്‍  തരുമായിരുന്ന നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഒന്നു പോലും ഇല്ലാതെ . ഇടയ്ക്കേതോ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു അപ്പോള്‍ത്തന്നെ മങ്ങിപ്പോകുകയും ,, സൗകര്യപൂര്‍വ്വം . പക്ഷേ ഈ വിശാലത ,, അതു മാത്രം ..സത്യമാണ് .

      ജീവിതം കാത്തു വെച്ചിരുന്ന അത്ഭുതം മരണമാണ്. ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയും മരണത്തിന് ശേഷമുള്ള ജീവിതത്തിലേക്കുമാണ് എന്തൊക്കെയോ  കരുതി വെച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് . പക്ഷെ എന്‍റെ തുലാസ്സില്‍ കനം തൂങ്ങുന്നത് ഒടുവിലത്തെ ആ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങള്‍ക്കാണ് ,,ആണ് എന്ന് മനസ്സിലാകുമ്പോള്‍ അറിയാതാകുന്നത് കരയണോ ചിരിക്കണോ എന്ന് മാത്രമാണ് .

      എന്തു മറിമായമെന്നറിയില്ല , നഷ്ടബോധങ്ങളില്‍ എനിക്കിരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ട് .  ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല ഞാന്‍ എന്ന് പറയാന്‍ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട് . 
        അനാഥനായ ഒരു കുട്ടിയുടെ , കുറച്ചു കുട്ടികളുടെ സ്നേഹം നേടാന്‍ ശ്രമിച്ചതിനെ നോക്കിയായിരുന്നു ഞാന്‍ നേടി എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് .
       വളരെ കൃത്യമായ ചില സമയങ്ങളില്‍ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണീരിനെയും , മനപൂര്‍വ്വം കേള്‍ക്കാതിരുന്ന ചില വാക്കുകളെയും കാണിച്ചാണ് ഞാന്‍ നേടി എന്ന് മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ വിശ്വസിപ്പിച്ചത്‌ 
        വിചിത്രമായി ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു .

        അലങ്കാരങ്ങളില്ലാതെ , ചമയങ്ങളില്ലാതെ , മറ്റൊരാള്‍ എന്ത് കരുതുമെന്ന് അശേഷം ചിന്തിക്കാതെ , ഞാനെന്‍റെ അല്ല ആരുടെയോ വാക്കുകള്‍ക്ക് മുന്‍പിലിരിക്കുന്നു . അദൃശ്യമായ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം , ഒരു ലിബറേഷന്‍ എനിക്കതനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട് .

       എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ സ്വയം എത്തി നില്‍ക്കുന്നതെവിടെയെന്ന്‍ പറയണം , ഉച്ചത്തില്‍ അറിയണം . അല്ലെങ്കില്‍ അപകടമുണ്ട് ,, അബദ്ധസങ്കല്പങ്ങളില്‍ ജന്മം അറിയാതെ പാഴായിപ്പോകുമെന്ന അപകടം .

      ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടതും പലപ്പോഴും അല്ല മിക്കപ്പോഴും ഇല്ലാത്തതും ധൈര്യമാണ് എന്ന്  എനിക്കിപ്പോ തോന്നുന്നതെന്തു കൊണ്ടായിരിയ്ക്കും ? 

    അറിയാം , എനിക്കില്ലാതെ പോയത് , പോകുന്നത് അതു തന്നെയാണ് .

      എന്‍റെ വാചകങ്ങളില്‍ നിന്നും ഭാരം എടുത്തു മാറ്റപ്പെടുന്നു . ഇതൊരു പക്ഷേ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരിയ്ക്കാം  .

      

Sunday, November 4, 2012

ഇടപെടലുകളില്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്,,,,

 ഇടപെടുന്നില്ല ഒന്നിലും .. ചെയ്യുമായിരുന്നു മുന്‍പൊക്കെ . പക്ഷെ വേണ്ട സമയത്ത് വേണ്ടത് പോലെയല്ല ചെയ്യുന്നത് എന്ന തോന്നല്‍ വന്നപ്പോള്‍ പതിയെ പിന്‍വലിഞ്ഞു തുടങ്ങി . അനാവശ്യമായി ഊര്‍ജ്ജം ചിലവഴിക്കുകയാണെന്ന തോന്നല്‍ ... പതിയെ നിലപാടുകളില്‍ neutrality ...പിന്നെ വന്നു വന്ന് ഒന്നും വിവേചിച്ചറിയാന്‍ പറ്റാതായി ,, ഇടപെടല്‍ ആവശ്യമുള്ളതെന്ത് ഇല്ലാത്തതെന്ത് എന്നൊക്കെ ...
   
        ശരിയാണ് എന്ന് ബോധ്യമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാനായി ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടുമ്പോള്‍ അതില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ഒരു ഊര്‍ജ്ജമുണ്ടല്ലോ അത് വളരെ വലുതായിരിക്കും എന്ന് എന്‍റെയൊരു സുഹൃത്ത്‌ ഈയടുത്ത് പറയുകയായിരുന്നു ,,സംഭവബഹുലവും അതിസാഹസികവും നാടകീയവുമായി അവരുടെ ഒരു "ശരി" സക്ഷാത്ക്കരിച്ചതിന്‍റെ ആവേശത്തില്‍ ...
അതിനേക്കാള്‍ inspiring ആയി മറ്റൊന്നും ഞാനീയടുത്ത് കേട്ടിട്ടില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു  !!

        കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു ഫ്രണ്ടിന്‍റെ convocation ceremony-ക്ക് പോയിരുന്നു ,, അവള്‍ MBBS ഡിഗ്രി വാങ്ങുന്നത് കാണാന്‍ . അവളുടെ സ്വപ്നത്തിനും profession ഉം ഒരേ നിറമാണ് എന്നത് അവളത് കൈപ്പറ്റുന്ന കാഴ്ച എനിക്കെന്നും പ്രിയപ്പെട്ടതാക്കിയിരിക്കുന്നു ...  അവിടെ ഒരു യുവ ഡോക്ടര്‍ തന്‍റെ പ്രസംഗത്തില്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ നിന്നും മായുന്നില്ല ..

        കാസര്‍ഗോഡ്‌  ആണ് 5 വര്‍ഷങ്ങളായി അവര്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ,,എന്ടോസള്‍ഫാന്‍ ബാധിത പ്രദേശങ്ങളില്‍ .. Make others happy എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പണ്ടൊക്കെ ഏ ,ഇതെന്താണീ പറയുന്നത് എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു , പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍ അവിടെയുള്ള കുറെ ജീവിതങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ബോധ്യമാകുന്നു ,,life is all about making others happy എന്നെല്ലാം .


         അവരുടെ കോളേജ് farewell ദിവസം രാത്രി ഹോസ്റ്റല്‍ മുറിയില്‍ അവര്‍ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കള്‍  സ്വപ്നതുല്യമായ ഒരു ജീവിതം അവസാനിക്കുന്നതിന്‍റെ വേദനയിലിരിക്കെ ഇനിയങ്ങോട്ടും എന്നും ഒപ്പം ഉണ്ടാകുമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത് ,,പിന്നീട്  വ്യക്തമായ ചില causes നു വേണ്ടി ഒപ്പം നില്‍ക്കുന്നതിലേക്കാണ് ആ തീരുമാനം അവരെ വളര്‍ത്തിയത്‌ എന്നൊക്കെ .. ആ സൗഹൃദങ്ങള്‍  സത്യത്തില്‍ എന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു. .

        WHO-ല്‍ എന്ടോസള്‍ഫാനെതിരെ സംസാരിക്കാന്‍ പോയതൊക്കെ വളരെ ചുരുക്കി ഒരു വാക്യത്തിലൊക്കെ ഒതുക്കി  അവര്‍ പറയുമ്പോള്‍  സത്യത്തില്‍ അവര്‍ പറയുന്നത് അവരെന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്നായിരുന്നില്ല നമുക്ക് ചുറ്റും ഒരു പക്ഷെ വളരെ അടുത്ത് തന്നെ നമ്മുടെ ശബ്ദവും  കൈകളും  മനസ്സും ആവശ്യമുള്ളവര്‍ ഉണ്ട് എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു .

           എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ജീവിതം എന്നാല്‍ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളോ നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങളോ നഷ്ടങ്ങളോ ദുരിതങ്ങളോ മറ്റ് അവസ്ഥകളോ ഒന്നും തന്നെ അല്ലായെന്നാണ് ..

            നമുക്ക് ചെയ്യാന്‍ ഉള്ള കാര്യങ്ങളാണ് നമ്മുടെ 
ജീവിതം .. ഏത് അവസ്ഥകളില്‍ നിന്നും ഈ തിരിച്ചറിവ് എന്നെ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാറുണ്ട്. അതിന് ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് ദൈവത്തോട് .. ഉള്ളിലെ  ശൂന്യസ്ഥലികള്‍ ചിലതൊക്കെ മരണം വരെ അത് പോലെ കിടക്കട്ടെ ,, അനന്തമായി കൊടുത്താലും നിറയാതെ ,, ഒരിക്കലും ത്രിപ്തിയടയാതെ .. 

          ബലി പെരുന്നാളിന് തറവാട്ടില്‍ എല്ലാവരും ഒത്തു കൂടിയപ്പോഴാണ് ബോധം വന്നത് . ഇഴഞ്ഞും , കരഞ്ഞും , പിച്ച വെച്ചും , വീണും ഒക്കെ ഒരു കുട്ടിപ്പട്ടാളം തന്നെയുണ്ട്‌ . ഞങ്ങളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി ഒരു പുതിയ തലമുറ . അവര്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ എന്താണുള്ളതെന്ന് ആശ്ച്ചര്യപ്പെടുകയായിരുന്നു ഞാന്‍ .. 

       ഈ ലോകത്ത് നഷ്ടമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ സ്വയം ഒരു ഉത്തരമാകണമെന്ന് അവര്‍ക്ക് കാണിച്ച് കൊടുക്കാന്‍ എനിക്കാഗ്രഹം തോന്നുന്നു ..

      ഒരു dictionary യുടെ താളുകളില്‍ കണ്ടു മുട്ടിയതില്‍ നിന്നിങ്ങോട്ട് ഉള്ളില്‍ inscribed ആയിപ്പോയ ഒരു ആശയമുണ്ട് .അതെത്ര ചെറിയ അളവില്‍ വന്നാലും എത്ര മാത്രം ഭീകരമായി കണ്മുന്നില്‍ പെട്ടാലും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അതില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടിപ്പോകേണ്ട ഗതികേട് ജീവിതാന്ത്യം വരെ ഉണ്ടാകല്ലേ എന്നത് ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ്  .
                          
                                   TAKE SIDES
NEUTRALITY ALWAYS HELPS THE TORMENTOR, NEVER THE TORMENTED.
IT HELPS THE OPPRESSOR, NEVER THE OPPRESSED.

       .......................................................................

    ആരെങ്കിലും ഒരാള്‍ , ഒരാള്‍ എഴുന്നേറ്റു നിന്നിരുന്നെങ്കില്‍ , പുറകില്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കാമായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച് നമ്മളിരിക്കുമ്പോള്‍ ,,, അതു പോലെത്തന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് ഇരിക്കുന്ന ഒരു ഭൂരിപക്ഷം നമ്മുടെ ചുറ്റിലും അദൃശ്യമായുണ്ടത്രേ  ..    

Saturday, October 6, 2012

ദൂരങ്ങള്‍

       വളരെ clarity  കുറവാണിപ്പോള്‍ ജീവിതത്തിന് .കാണുന്നതിനും ചിന്തിക്കുന്നതിനും ഒക്കെ ഒരു വ്യക്തതയില്ലായ്മ . തീരെ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഒരു തരം അവസ്ഥയിലാണിപ്പോ ഞാനുള്ളത് . കുറച്ചു ദൂരം ചെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മയിലെങ്ങും തെളിയാതെ പുകയായി മാത്രം ശേഷിച്ചേക്കാവുന്ന ദിനങ്ങള്‍ . ഉള്ളില്‍ ചെന്നിടിക്കുന്ന സന്തോഷങ്ങളോ അര്‍ത്ഥമുള്ള ആശങ്കകളോ വേദനകളോ ഒന്നുമില്ലാതെ ...

     വേദനയില്ലായ്മയ്ക്കും സന്തുഷ്ടിയ്ക്കും തമ്മില്‍ ഒരുപാട് ദൂരമുണ്ടെന്നറിയുന്നു ..

     ഇനി ഞാന്‍ എഴുതാന്‍ പോകുന്നത് എന്താണെന്നെനിക്കറിയില്ല . അതെന്താണെങ്കിലും ഒരല്പം clarity എന്ന ചെറിയ അത്യാഗ്രഹത്തിലാണ് ഇതിനു മുന്‍പില്‍  ഇപ്പോള്‍ ഞാനിരിക്കുന്നത്  .

    അഹങ്കാരമെന്ന വാക്കും വികാരവും എങ്ങനെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്നു എന്ന് ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ചിന്തിച്ചു പോയിട്ടുണ്ട് . ഒരു പേനയുടെ ഒഴുക്കില്‍  വരഞ്ഞു പോകുന്ന വാക്കുകളിലോ , കാലം നമ്മളെ ആക്കിയെടുക്കുന്നതിലോ ഒക്കെ ഞാന്‍ എന്റെ എന്നൊക്കെ വിചാരിക്കാന്‍ മാത്രം അവകാശമുണ്ടോ നമുക്ക് എന്നു മാത്രമാണ് ചോദ്യം . അന്നങ്ങനെ പറഞ്ഞത് , അന്നവിടെയങ്ങനെ എഴുതിയിട്ടത് ശരിക്കും ഞാന്‍ തന്നെയായിരുന്നോ എന്നൊക്കെ ഇടയ്ക്ക് സ്വയം ചോദിച്ചു പോകുന്നതില്‍ അതിന്റെ ഉത്തരം ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു .

    രഞ്ജിത്ത് പറയുന്നത് പോലെ മുകളിലാരോ എഴുതിയ തിരക്കഥയില്‍ ജീവിക്കുന്നവര്‍ , ഒരൊറ്റ  ടേക്കില്‍ . അതു കൊണ്ട് തന്നെ കഴിഞ്ഞു പോകുന്നതൊക്കെ വിട്ടു മാറാത്ത അത്ഭുതങ്ങളാകുന്നു എപ്പോഴും .  ആ ഒരു അത്ഭുതം ജീവിതത്തിലുടനീളം നിലനിര്‍ത്തിത്തരണേ എന്നൊരു പ്രാര്‍ത്ഥന ഉള്ളിലുണ്ടാകാറുണ്ട്  ഇടയ്ക്കൊക്കെ .


        അവിടെ , പിന്നിട്ടു പോകുന്ന എല്ലാ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും നമുക്ക് പുതുമയാണ് . കടന്നു പോകുന്ന വഴികളില്‍ അത്ഭുതവും കൌതുകവും കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു എന്ന തോന്നലില്‍ , പിന്നീടതനുഭവിക്കുമ്പോഴുള്ള ആനന്ദത്തില്‍ അസ്ഥിത്വത്തിന്റെ അലൌകികതയുണ്ട് . യാന്ത്രികതയ്ക്കും ആ അലൌകികതയ്ക്കും തമ്മില്‍ നേര്‍ത്ത ഒരു രേഖയുടെ വ്യത്യാസം മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു . യാന്ത്രികമെന്ന് എഴുതിത്തള്ളുന്ന , തള്ളിയ ഇപ്പോഴത്തെയുള്‍പ്പെടെയുള്ള ദിനങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആ തിരിച്ചരിവിന്റെ മൂല്യം നല്‍കി ജീവന്‍ നല്‍കാന്‍ കൊതിയ്ക്കുന്നു . 

Monday, September 24, 2012

യാത്ര

ജീവിതം വിറച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു 
ഇനി നല്‍കാന്‍ എനിക്കൊന്നുമില്ല  ,
എന്നിലെ പ്രശാന്തതയല്ലാതെ ..
അതിനെ മാത്രം ബാക്കി നിര്‍ത്തി 
പോകാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു 

സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഇനിയൊരു തുടക്കമില്ല 
എന്നെയുള്‍ക്കൊള്ളൂന്ന ഇടങ്ങളില്ല 
നിറവിന്റെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീരിനെ മാത്രം 
ഉള്ളില്‍ ബാക്കി നിര്‍ത്തി 
പോകാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു 

എന്റെ ഒളിച്ചോട്ടങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം വിരാമമിട്ടു കൊണ്ട് 
ഒരു ശരിയായ യാത്ര ഞാനാഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു 

എന്നില്‍ ഭാവനയില്ല 
കാഴ്ച്ചക്കായ് മറ്റൊരു കണ്ണില്ല 
എന്റെ പിടച്ചിലുകളുടെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ അജ്ഞാതമാക്കി വെച്ച് 
അദൃശ്യമാകാന്‍ ....
        ഞാനാഗ്രഹിയ്ക്കുന്നു